Vele honden en katten hebben via onze vereniging een nieuw baasje gevonden.
Hieronder kunt u lezen hoe het de geadopteerde honden en katten vergaan is.
Bijgaand een stukje voor eind goed, al goed! (Ook voor de mensen in Spanje)
Begin maart hadden we ons aangemeld voor adoptie van het hondje Perla. Na het zien van de foto's op internet waren we allemaal op slag verliefd op haar. We zijn: Arie, Conny, dochter Kelly van 20 en zoon Rutger van 15.
Het leek wel of we een adoptiekind in huis kregen, we konden nergens anders meer over praten en het was spannend!
We werden via mailtjes en foto's helemaal op de hoogte gehouden toen ze van Spanje naar Nederland kwam en tijdelijk werd opgevangen.
Op 15 maart konden we haar eindelijk echt gaan bekijken en het was klap boem raak: wat een heerlijk hondje.
Gelukkig mochten we haar meteen meenemen en had ik al spullen al aangeschaft.
Zara is bij ons binnengelopen alsof ze hier altijd hoorde. Ze is nu 7 weken bij ons en ze is echt een schatje. Ze heeft een heel lief en zacht karakter, is zeer sociaal, was meteen zindelijk. Ze is heel aanhankelijk, waar ik ben is Zara. Ik neem haar overal mee naartoe.
Ze had een ontstoken oogje waar ze al zalf voor had. Nog een bezoekje aan de dierenarts gebracht en een ander zalfje gekregen waarna het goed is genezen. Ze hinkte met een achterpoot en dat is nu stukken beter. Als ze na een lange wandeling van 1 uur moe wordt wil ze dat nog wel eens doen.
In die 7 weken is ze helemaal losgekomen. Ze speelt met andere honden en is gek met de hondjes van de buren. Ze kan helemaal de gekke 5 minuten krijgen en dan lijkt het wel een vliegende zwabber die voorbij komt racen. Haar favoriete speeltje is Kroki, een knuffelkrokodil waar ze ons mee uit komt dagen en die moeten we dan gooien. Als we roepen: waar is je Kroki dan gaat ze hem pakken. Ze een echte Spaanse ze ligt graag in de zon, vaak op haar buik met haar achterpoten helemaal gestrekt. Ze heeft een hekel aan regen. Ze is verzot op druiven. Ze is leergierig en wist al snel overal de weg en ze kent inmiddels zit en af en begint een pootje te geven. Onze zoon diet aan topsport en zodoende is Zara nu regelmatig te vinden op de atletiekbaan, waar ze ook graag rent.
Ze is naar de trimster geweest, niet te kort omdat ze juist zo leuk is met dat lange ruige haar.
We noemen haar voor de grap: Principessa Zara Zingara Gitana (prinses Zara zigeunerin (op zijn italiaans)-zigeunerin (op zijn spaans). In Spanje hebben ze dubbele achternamen dus Zara ook.
Van de zomer gaat Zara met ons mee op vakantie naar het Gardameer in Italie.
Kortom, het gaat heel goed met Zara en we zijn echt heel blij met haar!
Bijgaand nog wat foto's die ik deze week heb gemaakt van Zara: met haar Kroki en buiten.
Veel succes met jullie dankbare werk en we houden jullie op de hoogte!
Geadopteerd!
Binnenkort komt Lemon hier in de opvang. Een Engelse Setter van ongeveer 10 jaar oud, erg lief, rustig, sociaal, kan alleen blijven zonder te blaffen of slopen. Ik zoek met SPOED een tehuis voor hem, want ik heb eigenlijk helemaal geen ruimte voor een hond in de opvang. Het asiel in Frankrijk waar hij zat ging sluiten en hij zou geeuthanaseerd worden. 40 honden hebben al een plekje gevonden, maar deze lieve oudere heer nog niet.
Stuur alsjeblieft door aan zoveel mogelijk mensen, des te groter zijn zijn kansen op een definitief thuis.
Dank namens Lemon!
Voor meer informatie:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Update: 19 januari 2010 Voor deze stumpert hebben we ook een tehuis gevonden. Hij is helemaal in zijn nopjes en kan het prima vinden met hun andere hond Roxy.
Update: 9 september 2009 Zoals u op de foto's kan zien gaat het met Parchito inmiddels wat beter en hij is wat in gewicht aangekomen. Deze week wordt er weer een bloedtest afgenomen. Zodra de resultaten binnen zijn, vermelden we deze op de website.
Update:22 augustus 2009 Silvia heeft ons nieuwe foto's van Parchito gestuurd. Parchito verblijft nog in een pension waar hij zijn eigen mandje heeft. Hij wordt nu behandeld voor schurft. Het gaat iedere dag een stukje beter met hem. Parchito wordt lekker vertroeteld en krijgt alle aandacht die hij verdient. Zodra Parchito hersteld is van de schurft kan hij geadopteerd worden. We zijn op zoek naar mensen die veel tijd en geduld hebben om Parchito er weer bovenop te helpen. Hij wil alle ellende die hij heeft meegemaakt zo snel mogelijk vergeten en een eigen tehuis hebben. Wie wil Parchito een tehuis geven?
Voor meer informatie:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Of voor donaties:
rekeningnummer 9200
t.n.v .Vereniging HAAS te Kortgene
onder vermelding van Parchito
Parchito needs help. He's staying in a pension. Silvia picked him up from Sevilla and took
him to the vet right away.The vet says he has some parts of the body burned and scabies, he's a really poor boy. Now is in treatment for scabies, he also is rickettsia positive. Parchito is a very friendly dog. He is very nice and sweet to people. He will be tested if he gets along with other dogs.
We need money for Parchito's treatment.
For donations:
or:
rekeningnummer 9200
t.n.v .Vereniging HAAS te Kortgene
onder vermelding van Parchito
As soon as Parchito is recoverd he will be put up for adoption.
For more information:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
(Engels)
or:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
(Nederlands)
Met dank aan Karen voor de mooie foto wil ik jullie deze van Ella opsturen,
met haar medaille rond de nek en nog steeds die treurige blik in haar oogjes
als ze het even niet kent maar wat zijn we fier op haar en er waren die dag
3 SHIN-vrijwilligers die zich nog Ella(Caramela) herinnerden en wat viel hun
op.....
Ze is zoooo mooi geworden, wat een fijne hond!!!!
Groetjes van Ella, Cathy en Eddy
Update: 16 maart 2010
Zoals beloofd sturen mijn mensjes nog enkele recente foto’s van mij…
Zoals je ziet geniet ik volop van de goede dingen des levens, en dit samen met mijn mensjes en de poezenvriendinnetjes.
Ik heb er 2 fotootjes bijgezet opdat jullie nog eens kunnen vergelijken, namelijk een foto op de luchthaven bij mijn aankomst in België en de allereerste foto in mijn tuintje.
Met de recente foto’s erbij kunnen jullie goed zien dat ik een ‘mooie signorita’ geworden ben en dit toch grotendeels door de mensen van ACE die in mij geloofd hebben en mij een kans gegeven hebben.
Sturen jullie ook mijn fotootjes door naar Fabienne en de andere medewerkers?
Beste Wietse en Mary, nog eens duizendmaal dank…..
ELLA
Cathy en Eddy Driesen
Aiko, Suki en Maya(de poezen)
Update: 21 februari 2010 Hier enkele nieuwtjes van Ella.
Ik vind het hier nog steeds kei-tof en kei-neig zoals de kindjes hier in België zeggen.
Wat heb ik genoten van het witte poeder dat ze sneeuw noemen, tof zeg. Ik heb er in gespeeld, gerold, het voelde zacht aan…
Mijn pelsje is door de kou wel wat dikker geworden en nu heb ik aan mijn kraag en poep een stevige portie krullen. Mijn mama zegt dat het lijkt alsof ik een broekje draag.
Wat laat ik me nu door haar borstelen. In het begin vond ik het niet leuk en ik veronderstel dat door mijn vele wondjes het borstelen en kammen nog wat pijn deed maar mijn mama heeft heel veel geduld met mij gehad en ze doet het zachtjes aan (zelfs nu nog) en zodoende kan ze mij van kop tot teen (staart) kammen en borstelen. Nadien krijg ik een ‘snoepje’.
Ik luister heel goed, eet heel goed, slaap goed, ben proper.
Ik heb 2 mandjes ter beschikking.
Ik heb zelfs al nieuwe commando’s aangeleerd : zit, pootje, lig.
Op restaurant ga ik braaf onder de tafel liggen. Ik rijd graag mee met de wagen.
Mijn mensjes hebben zelf een grotere wagen gekocht opdat ik wat meer plaats en veiligheid zou hebben.
Aan mijn tuintje wordt er ook volop gewerkt : ze maken van een overdekt terras een veranda zodat ik steeds warm en droog kan liggen met toch de mogelijkheid om naar mijn tuin te kunnen.
Je ziet maar, ik denk wel dat ik met mijn poepje in de boter ben gevallen (dat zeggen ze hier als je het goed hebt). Ik hoop dat er nog vele hondjes bij zo’n baasjes als ik mogen terechtkomen.
Mijn baasjes zijn ook fosterouders geworden van een hondje in Spanje (SANDIE).
En wie weet haal ik ze over om een vriendje voor mij te zoeken???
Moest de zekerheid bestaan dat hij/zij even braaf is, gehoorzaam is, zacht is en een goede vriend voor poes en mens, dan zouden ze wel misschien over te halen zijn.
Maar ja, ze zijn heel gelukkig met mij en dit telt toch…….
Hopelijk gaat alles goed met jullie!!!!
Een dikke lebber van ELLA (Caramela)
Groetjes van Cathy en Eddy Driesen
PS . Mijn mensjes hebben een speciale fotoboek gemaakt van de foto’s van mij in het asiel. Iedereen die het boek te zien krijgt wordt er erg emotioneel van. Mijn mama heeft er een mooie tekst bij geplaatst.
Bijvoorbeeld : van spaanse signorita tot vlaamse jongedame - ik was niemand tot ik werd gered - van Caramela tot Ella
Wietse, hartelijk dank dat je ons hebt laten delen in een stukje van het vorige leven van Ella door de foto’s.
Wij kunnen jullie nooit genoeg dankbaar zijn……door Ella geven jullie ons een rijkdom bij.
Update: 15 december 2009 Caramela in haar nieuwe tehuis
Hier bij enkele fotootjes van mij en de poezen. De rooie is mijn boezemvriendinnetje en ze krijgt regelmatig van mij een lik maar dat vindt ze soms niet zo leuk….Verder is alles oké met mij, ik ben echt een happy hondje….Een likje van mij en van mijn mensjes aan jullie allemaal een Zalige Kerst en een Gelukkig Nieuwjaar.
Ella en co
Update:24 augustus 2009 Caramela is geplaatst!
Hierbij het verhaal hoe het nu met Ella voorheen Caramela gaat.
We zijn Cathy en Eddy Driesen, beiden veertigers en woonachtig in het nog groene Liedekerke (provincie Vlaams-Brabant), in een huis met tuintje.
We hebben ook 3 binnenkatten (eentje van 13 en 2 hollandse zusjes Maine Coons van bijna 4).
Het gaat heel goed met ELLA (Caramela bij jullie). Het is een zalige, lieve, rustige, speelse, brave en erg intelligente hond. Een goede vriend voor ons, erg trouw en wat erg belangrijk is …. Ook heel zacht en lief met onze katten.
We kunnen jullie niet genoeg bedanken voor het ‘redden’ van onze Ella….Het is een hondje dat een gelukkig en gezond leven verdiend.
Ze eet goed (+2kg), ze geniet van haar tuin, in de dag zit ze buiten in onze tuin met een overdekt terras om te schuilen als het even druilig en nat is in ons Belgenlandje en eenmaal na haar wandeling met mijn man komt ze in huis, ligt ze fijn in haar mand en geniet ze van het samenzijn en binnenleven. Wij bevinden ons sinds haar komst ook veel meer buiten waar we samen spelen,genieten,…
Ze slaapt heel rustig ’s nachts, ze was van in het begin proper en nog steeds…
U hoort het, wij enthousiast maar zij ook want ze lacht echt als ze ons ziet en ze speelt…..
Sinds maandag is ze ook officieel van ons want haar chipnummer is geregistreerd in de Belgische vereniging. Wat waren we fier mijn man en ik dat ze van ons is.
In september vertrekken we een weekje naar Frankrijk en ze mag mee.
Autorijden is nog wat stresserend maar ze is al rustiger.
Iedereen vindt ze zooo mooi en dat is ze ook. Haar treurige oogjes zijn sinds een weekje verdwenen.
Nogmaals dank U voor het redden van onze vriendin voor het leven Ella.
PS. Ze is genoemd naar Ella Fitzgerald (klein van gestalte maar een o zo grote dame)
Update: 26 mei 2009 Caramela verblijft in een hondenhotel!
Caramela verblijft op dit moment in een hondenhotel in Spanje.
Ze is nog steeds erg bang, maar het wordt steeds beter.
Wel is duidelijk dat ze niet zoveel van mannen moet hebben. Waarschijnlijk heeft ze een nare ervaring met een man(nen).
Hierbij een aantal actuele foto's:
Hierbij een kort filmpje van Caramela:
Caramela , Teefje van ong. 1 jaar oud.
Caramela zwierf lange tijd rond in La Mairena in de bergen boven Elviria samen met 2 perros de agua. De mensen van het complex vonden het niet goed dat ze daar rondliepen en hebben de politie gebeld. Deze hebben vervolgens de 2 perros de agua kunnen vangen en naar het asiel gebracht. Caramela konden ze echter niet vangen, want die was het vertrouwen in de mensen volledig kwijt geraakt. Ze heeft toen een tijd op straat rondgezworven en kreeg van een Duitse mevrouw elke dag te eten en te drinken. Uiteindelijk is ze op het terrein gekomen van buren van het complex en verbleef daar bij vriendelijke Engelse mensen op het terras, maar liet zich niet vangen. Met veel geduld en behulp van een paar kalmerings tabletten is ze uiteindelijk gevangen en naar de Refugio gebracht, na ontdaan te zijn van 50 teken en behandeld met vlooien middel.
Bij de Engelse mensen was ze grote vrienden met de kinderen en ook met hun hond. Katten kijkt ze ook niet naar om. Ze is vreselijk lief en zoekt een goed tehuis. Wie wil haar bij zich nemen?
Voor meer foto’s en informatie neem contact op met Rineke :
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
Alle hondjes van ACE zijn gesteriliseerd/gecastreerd, voorzien van microchip, paspoort en hebben alle vaccinaties en bloedonderzoek gehad.
Geplaatst!
Ik heb van heel veel mensen een mailtje gekregen die meedachten en dat ook weer naar vrienden hebben gestuurd die weer meedachten, erg leuke berichten allemaal, goed te weten dat je er nooit alleen voor staat, als je je mond maar opendoet.
Ik wil je dan ook vragen deze mail naar al deze super lieve mensen door te sturen, het is altijd fijn een mail te krijgen waarin staat hoe goed het is afgelopen en ik hen namens Diesel :-) kan bedanken.
Nog geen uur geleden heb ik de Familie waar hij terecht gaat komen in Friesland gesproken en hebben zij een foto gestuurd van een van hun nubische geiten. Ze weten waar ze aan beginnen met een bok, het zijn voor hen dan ook geen knuffeldieren, maar waarderen de geiten en bokken voor wat ze zijn en nodig hebben, precies wat ik zocht, ik denk dan ook dat Diesel een engeltje op zijn schouder heeft, wat een geluk. Ook een foto van Diesel bijgevoegd in mooie bokstand.
Ik mag ook komen kijken, dat is ook een geruststelling, ik weet inmiddels dat Diesel het goed doet tussen andere bokken en geiten, dus zal het wel goedzitten.
Mensen nogmaals heel erg bedankt allemaal, ik zat echt enorm met hem in mijn maag.
Groetjes Hester en Diesel Diesel
Hallo, mijn naam is Diesel,
Ik ben een gecastreerde bok die van hot naar haar wordt gesleept, mijn hele leven (1 jaar) al en ben dat zat en wil mij gewoon settelen. Het lag niet aan mij hoor, maar aan mijn eigenaar die afgelopen jaar overleden is, die sleepte zichzelf ook van hot naar haar. Hester heeft mij 3 weken geleden uit een nat, klein, stinkhok gehaald waar ik al 3 maanden in opgesloten zat samen met mijn moeder, geen droog stro, weinig te eten, vreselijk was het!
Mijn moeder is 2 1/2 week geleden helaas ingeslapen, haar kruisbanden waren kappot, wat al een oud 'trauma' was en dus nooit meer goed zou kunnen komen. Ze had ook pijn dus was dat de beste oplossing.
Nu ben ik dus al een tijdje alleen en stond in een heel klein stukje afgezette tuin bij Hester, zij heeft giga veel giftige planten in haar tuin, ik zie het verschil niet, dus eet echt alles en kan daardoor niet loslopen!
Ik ben 'bokkig', niet op een kwaaie manier hoor, maar moet soms mijn energie kwijt,... ik heb niemand om mijn energie op af te reageren, en tja, als je dan een keer bukt, vind ik het gewoon leuk om je een hollepieper te geven, gewoon een lekker stout jong dus soms, je moet tegen een stootje kunnen wil je mij onderdak willen geven. Hester heeft daar trouwens al een truukje op gevonden, waardoor ik niet meer tegen je bok, dat zal ze je vast vertellen.
Meestal gaan bokken naar de slacht, ik, ik heb geluk, Hester zoekt een tehuis voor mij, zij ziet ook wel dat ik het alleen doe om een beetje te dollen, ben immers gecastreerd, dus hoef niet serieus te bokken.
Hester vind mij geweldig, de afgelopen 2 weken hebben wij vaak 2 x per dag ongeveer een uur gewandeld, ze hoopte maar dat ik daar mijn energie mee kwijtraakte en dus lekker rustig in de heerlijke baal stro ging relaxen in haar schuurtje, tot de volgende wandeling, want ze zag aan mijn stoute bok gedrag en de pootjes die ik gaf dat ik mij rotverveel.
Ik loop als een mak lammetje mee aan de riem en op veilige stukken (geen verkeer) kun je mij zelfs loslaten, ik loop wel mee als kuddedier zijnde:-)
Hester wist de lekkerste plekjes in de buurt waar ik bramenblaadjes kon grazen, erg lief allemaal, maar wat ik wil is een leuke vriendin of een hele groep vrienden waar ik mag wonen.
Ik zit nu in Zevenaar, maar Hester komt mij binnenkort weer halen. Ik dacht een leuk tehuis te hebben gevonden maar..... heb het verknalt.
Twee dagen ging het goed, leuke geiten en 2 andere bokjes woonden daar, waar ik het goed mee kon vinden.
Toen kwam de baas des huises thuis... en heb hem ff lekker uitgedaagd, vond hij niet zo leuk en nu moet ik weg.... ! Hester vertelde al dat hij nooit zo'n dierenvriend is geweest, hij heeft geen geduld met mij, misschien moest ik gewoon even wennen, maargoed het is al besloten. Erg jammer, want bij de rest van de familie was ik namelijk wel welkom.
Dus wie o wie, heeft of weet een plekkie voor mij?
groetjes Diesel
p.s. ik ben best groot hoor, al zie je dat niet op de foto, mijn schofthoogte is zo'n 70 cm... tot je heup ongeveer en als ik op mijn achterpoten sta... ben ik lekker groter
Update: 19 januari 2010 Txoco is geadopteerd door een liefdevolle familie.
We zijn enorm blij dat Txoco eindelijk een goed tehuis heeft gevonden.
Hij verdient het.
Foto's zeggen meer dan woorden. Zo te zien kan hij het goed vinden met hun andere viervoeter.
Update: 24 juli 2009 Txoco is succesvol geopereerd. Hij kan weer zonder problemen eten.
Vereniging HAAS heeft meebetaald aan de operatie.
Hierbij een aantal foto's en een filmpje van Txoco na zijn operatie.
Update: 17 juli 2009 Helaas heeft Txoco koorst gehad waardoor hij nog niet geopereerd kan worden. De dierenarts wil er zeker van zijn dat de koorts niet terug komt. Volgende week disndag wordt Txoco geopereerd.
Silvia uit Spanje berichte ons het verhaal over Txoco. Zijn gewrichtsband drukt tegen zijn slokdarm waardoor hij nauwelijks kan kan eten en drinken. Hij moet dringend geopereerd worden anders kan hij overlijden aan een longontsteking.
De operatie kost 900 euro en wij willen graag geld inzamelen voor Txoco's operatie.
Lees hier zijn verhaal:
When Txoco came to me I was so happy because the blood test and all was ok, I was happy because he's healthy but I was wrong. I supposed that the thinness was for the time he has lived in the killing station but not, he vomits two days the food and I thought it's so much stress for him,now it's each day, he has difficult for drinking water and we have to give him food an water with two paws up.
We think about a possible megaesophagus but after contrast radiography, it's a precise and rarest diagnosis for us. Txoco has a ligament that presses the esophagus between the heart and the lung doing that he suffocates and that it could not pass the food for the esophagus up to the stomach. He can swallow but the food stops. In fact, the mush is more than one hour sliding for the esophagus till the stomach.
He needs surgery if not he can die of famine because he can't almost eat or if he eats he can die for pneumonia for aspiration. We have not other chance only the surgery, it is necessary to break the ligament, the operation will be made for two veterinary specialist because arteries and important veins are close where it is necessary to cut.
The veterinarian says after the surgery he can have a normal life. I send you three radiographies, one without the mush, the second when he swallows the mush and the third one it's one hour later when the mush arrives to the stomach, normaly it takes seconds.
The surgery will cost 900 euro's. We rely on donations to make a surgery for Txoco possible.
If you would like to make a donation please mention the dogs name so that we know your money is for his surgery.
Hierbij een stukje verhaal over Sarah. We hebben Sarah nu al ongeveer 4 maanden en ze is nu 9 maanden oud. Ze is toevallig nu voor het eerst loops geworden, wat een hoop honden voor de deur opeens….. Sarah zit nu op een cursus gehoorzaamheid deze heeft totaal 13 lessen hiervan moet ze er alleen een paar van missen omdat ze nu loops is, dit is wel jammer. Sarah doet het heel goed bij ons thuis het is een lieve speelse en zelfs een beetje waakse hond. Ze moet binnenkort ook naar de kapper haar haren zijn erg lang geworden het lijkt wel een bolletje wol. Ze weegt nu ongeveer 7 a 8 kg het is ook nog wel wat gegroeid. S’nacht slaapt ze altijd in de benche, dat is ook haar plekje geworden. Als je haar los laat op het veld lijkt het wel een jachthond zo hard rent ze alleen luisteren is niet haar beste kant….. We hebben ook al iemand gehad die zei dat ze wel heel veel leek op een Pyreneese herder. Als we gaan auto rijden dan gaat ze op de hoeden plank liggen . we gaan in augustus op vakantie met Sarah naar Italië . met vrienden en die hebben ook honden en daar speelt ze heel vaak mee en fie is niet meer bang ze kan nu heel leuk spellen met Sarah wij hebben een trap en daar zit ze altijd met haar hoofd tussen maar haar hoofd past er wel door dus ze zit nooit vast ze heeft heel veel vriendjes buiten.
Na lang zoeken op de web-site van Vereniging HAAS vonden we in september een knap,klein, lief uitziend hondje, Panten. Nadere info leerde dat het een pup was van een kleine 3 maanden (hoera zei dochter, mwua zei moeder) We gingen op bezoek en waren alle twee op slag verliefd, gelukkig was het snel herfstvakantie zodat we allemaal ruim een week thuis zouden zijn en aan het hondje konden wennen en hij aan ons. De week die we moesten wachten om hem op te halen leek lang te duren, allerlei namen kwamen voorbij en er moest eea worden voorbereid in huis. Wennen weer een hondje, onze Mina (poes van 14 jaar) is toch een heel ander verhaal qua gedrag en doen en laten.
Ik kreeg Zowie toen ze 7 maanden was. Het ging heel gek, ik had besloten om een hondje te nemen en diezelfde middag had ik haar al gevonden. Ze was zelfs de eerste foto op de eerste webpagina die ik opende. Voor de formaliteit ben ik nog verder gaan zoeken maar mn hart lag al bij Zowie.
Een flink stuk met het openbaar vervoer, 3,5 uur onderweg en daar was ze dan. De gekke manier van begroeten heeft ze nog steeds wel eens, als een zeehondje plat over de vloer bewegen hihi.
Dus samen in de trein naar huis, 3,5 uur. Het was koud, en we hadden ook nog vertraging. Ze gedraagde zich heel lief, bleef lekker bij me op schoot en in de trein sliep ze.
Zowie is nu bijna 2 jaar, en al een grote meid aan het worden. Ze is nog steeds het vrolijkste hondje uit de buurt, mensen zeggen wel eens dat dat minder wordt als ze ouder wordt maar daar geloof ik niets van. Ze is half Tibetaans Terrier en die hebben dat clowntjes karakter. Echt geweldig. Ik ben nooit meer sjagrijnig sinds ik haar heb. Na lang zoekwerk ben ik erachter gekomen dat de andere helft een Yorkshire Terrier is. Vandaar haar gladde vacht en spitse snuitje met kraaloogjes.
We zitten op doggiedance. Gewoon voor de lol. Een leuke manier om gehoorzaamheid te leren. We krijgen nu wel extra training want ze is zo sociaal dat ze bij iedereen op schoot springt, en dat is niet handig als we op de dansvloer een uitvoering moeten geven.
Ze begint nu een beetje in de gaten te krijgen dat ze echt voor altijd en eeuwig bij mij hoort en blijft, als er een andere hond met mij wil spelen spring ze ertussen en laat duidelijk merken dat ik háár baasje ben.
Ze is helemaal te gek met andere honden. Als een hond een trauma heeft of geen zin heeft om te spelen krijgt zij het toch echt altijd voor elkaar. Zelfs oude sjagrijnige honden maken een kwispelende vreugdesprong als ze haar zien lopen.
De wereld is een stuk vrolijker mét Zowie.
Mariska Nieuweboer